Se muestran los artículos pertenecientes a Mayo de 2008.
Mejorando las bibliotecas de barrio, que también existen

Las tres bibliotecas que gestiona el Concello de Ourense en los barrio de A Ponte, A Carballeira y San Francisco cuentan ya con nuevo material en sus estanterías. Además, se han acometido obras que permitirán la climatización de las salas de lectura en cuanto los termómetros de Auria empiecen a derretirse. "Estas salas estaban realmente poco utilizadas, entre otras cosas porque tampoco eran cómodas, en verano era achicharrante y lógicamente la gente no estaba a gusto" en palabras de Ana Garrido, concejala de Educación.
Como tiene que ser. Las bibliotecas de barrio son el primer punto de contacto entre los usuarios y los libros, cumpliendo un papel tan fundamental como escasamente reconocido. Suelen ser las grandes olvidadas; es de agradecer que las administraciones se preocupen de acondicionarlas debidamente. A seguir así!
[P.S.: Lo de achicharrante es una verdad incontrovertible. Ya lo comprobarán ciertos barbanzanos intrépidos, ya...]
Justo Beramendi, Premio Losada Diéguez 2008

Los caminos de la Historia son a veces más inescrutables que los del Señor. El ingeniero y sin embargo historiador Justo Beramendi (Madrid, 1941) y uno de sus biografiados se reencuentran más de veinte años después. El primer editor de las obras completas de Antón Losada Diéguez (Boborás 1884 - Pontevedra 1929) allá por la década de los 80, ha recibido el Premio homónimo en la modalidad de investigación por su monumental obra De Provincia a nación. Historia do galeguismo político. El jurado considera que se trata «dunha obra madura que se converteu xa en indispensable para coñecer a formación e o desenvolvemento do nacionalismo galego. É un libro feito despois dunha procura exhaustiva de fontes, analizadas con absoluto rigor e método histórico. Con esta obra, o autor reintégranos unha parte importantísima da nosa historia social e política que nos foi furtada durante tantos anos».
El acto de entrega tendrá lugar el 7 de junio en el Pazo familiar de Losada en Moldes (Boborás). Nuestra enhorabuena.
No Día das Letras

17 de maio, sábado, primeira solta do boi en Allariz e... Día das Letras Galegas. O homenaxeado deste áno é Xosé María Álvarez Blazquez (Tui, 1915 – Vigo, 1985) editor heroico, escritor de múltiples rexistros e animador cultural.
A súa obra abrangue a poesía, a novela e o teatro; investigou a literatura galega, o folclore, a arqueoloxía e a historia. Militou na Federación de Mocidades Galeguistas e no Partido Galeguista. Membro da Real Academia Galega e Cronista Oficial da cidade de Vigo, cofundou a editorial Monterrey en 1950, que refundou en 1964 como Edicións Castrelos. Os seus poemarios máis destacados son Poemas de ti e de min (1949, en coautoría co seu irmán Emilio), Roseira do teu mencer (1950), Romance do pescador peleriño (1954); Cancioneiro de Monfero (s. XIII) (1953), e o intimista Canle segredo (1954). Xerais publicou a súa poesía galega completa en 1987, reeditándoa e ampliándoa, en edición de Xabier R. Baixeras neste ano quie andamos, con motivo da homenaxe nacional do 17 de maio. Como ensaísta é autor de diversos estudos de literatura como Escolma de poesía medieval (1975) e Escolma de poesía galega II: A poesía dos séculos XIV a XIX (1959). No ámbito da narrativa cabe citar Os ruíns (1936) e A pega rabilonga e outras historias de tesouros (1971) Como autor teatral publicou O zapato do cristal, que foi escenificado en Vigo o 2 de xaneiro de 1947, ou Os pazos altivos, unha comedia en verso. Mención especial merece tamén súa monumental obra A cidade e os días. Calendario histórico de Vigo que viu a luz por vez primeira en 1959 e foi tamén reeditada con motivo desta celebración.
Só dous apuntamentos máis: iso de que os xornais fagan a súa primeira en galego só un día no ano semella unha ridiculez e... ¿para cando un 17 de maio como xornada de portas abertas dos centros educativos, por exemplo?. A cultura, cando é feita, sentida e participada polo pobo, non precisa de moitas axudas. A cultura feita dende o poder, de arriba a abaixo, precisa subvencións...
Que teñades un Feliz Día das Letras, babeleir@s!
La cultura gallega sabe a ron con lima y hierbabuena

Acaban de presentarse en el Parlamento los costes del viaje de la delegación gallega a la pasada Feria Internacional del Libro de la Habana, cuya noble misión era promocionarnos en la Perla del Caribe. Exclusivos billetes de avión, uso inmoderado de telefonía móvil, lujosos hoteles y... ¡oh, sorpresa! 400 mojitos. No sabía yo que fuese necesaria tal cantidad de alcohol para promocionar eficazmente nuestro acervo cultural.
Seamos serios. La cultura siempre ha estado -y estará- subvencionada, pero el mal uso de los fondos públicos sigue siendo delito, aunque lo cometa un partido que siempre ha hecho de la cultura su bandera. Si esto mismo pasara en época del PP, nos rasgaríamos las vestiduras. Es un comportamiento totalmente reprobable e inadmisible en los gestores de los dineros públicos, independientemente de las siglas que representen. Más política cultural real y de base, y menos ron con lima!
(PS. Este post quiere invitar a la reflexión a cierto barbanzano-ourensano con el que debatí sobre políticas culturales no hace mucho en un lugar muy querido por ambos. La tozuda realidad, querido, viene a darme la razón...)
Michel Camilo, duende con duende en el Café Latino

El gran pianista Michel Camilo (Santo Domingo, 1954) ha viuelto de nuevo a la ciudad de As Burgas a deleitarnos con sus dedos mágicos y a impartir una master class para 300 alumnos en el Conservatorio. Íntimo amigo del propietario del emblemático Café Latino, es un asiduo del Festival de Jazz de Ourense, uno de los escasísimos locales donde toca. Y precisamente en ese local que dejó con la boca abierta a algún foráneo cuando lo pisó por primera vez, Michel Camilo dice disfrutar "un ambiente íntimo y con duende" que no ha encontrado "en ningún otro café-club de Europa". Para su concierto del pasado viernes 30, hizo traer expresamente un Steinway especial de gran cola. Ya estaba todo pues: el duende, el piano y la maestría del genial dominicano afincado en Nueva York. Para quien no haya escuchado nada suyo, recomiendo dejarse seducir por sus discos Spain y Spain Again.
Porque mi Áuria, además de monte, calor y termas, también tiene encanto. Mucho encanto.

