Se muestran los artículos pertenecientes a Febrero de 2009.
Biblioteca por dentro... y por fuera

De forma inesperada llegó a mí la foto que ilustra este post, y no he podido resistirme a publicarla. Se trata de la fachada de la Biblioteca Pública de Kansas City en el Estado de Missouri (no confundir con el estado de Kansas), decorada con lomos gigantes de libros. Según parece, los títulos fueron elegidos por los propios habitantes de la ciudad de entre sus preferidos, con el objetivo de invitar a la lectura.
No me negaréis que es, cuanto menos, original... Visto que lo del Gaiás no termina de esclarecerse, sería un puntazo crear una BIblioteca Nacional Gallega (aviso: no valen los juegos fáciles con las siglas) en cuya fachada presumiéramos de nuestra fértil literatura. Aquí dejo algunas sugerencias:
- Sempre en Galicia, de Castelao
- Cantares gallegos, de Rosalía de Castro
- Los pazos de Ulloa, de Emilia Pardo Bazán
- Los gozos y las sombras, de Gonzalo Torrente Ballester
- A esmorga, de Eduardo Blanco Amor
- Merlín e familia, de Álvaro Cunqueiro
- Os camiños da vida [trilogía], de Ramón Otero Pedrayo
- Fragmentos de un libro futuro, de José Ángel Valente
- ¿Qué me queres, amor? de Manuel Rivas
- De catro a catro, de Manuel Antonio
- Longa noite de pedra, de Celso Emilio Ferreiro
Podéis animaros a continuar la lista...
A polo ansiado escano 38!

Volvemos estar en campaña electoral. Solemne pegada de carteis, promesas, axendas apretadísimas, promesas, viaxes, promesas, pavillóns abarrotados, promesas, bandeiras ó vento, promesas, coches con altofalantes, promesas... e unha xornada de reflexión.
O CIS pronostica un novo bipartito, sempre e cando a participación se manteña nos niveis do 2005. Mais como o CIS está en Madrid e xa se sabe que alí “non nos entenden, non”, imos ver como está o partido neste primeiro saque:
- PP: Esperanza Aguirre pinta os beizos cun espelliño monísimo na Asamblea de Madrid ante a mirada de dous señores moi serios con pinta de espías. Mariano, como bo galego, nin sube nin baixa da escaleira. Alberto impón como cabeza de lista pola miña Áuria a un señor que tivo un despiste con Facenda (ups!). Nisto sae Baltar dicindo que nunca foi o seu candidato e pedindo á Xunta Electoral que permita utilizar papeletas de voto cunha riscadura enriba do primeiro nome... A última vez que asistín a un esperpento foi lendo a Valle-Inclán que, polo menos, era un bo literato...
- PSOE: Para que gastar cartos nunha supercampaña se podemos aproveitar o minimalismo de O Presidente? Indubidablemente, é a forza política mellor situada para rendibilizar a acción de goberno en termos electorais, pero tamén sabe que non pode quedar a durmir. Sobre todo, porque o seu compañeiro de cama tamén se ergue cedo, e non se poden conceder marxes de vantaxe. Cada un, co seu espertador na mesiña de noite... e co coitelo baixo a almofada, por se nunha destas algún dos dous se move demais e fai renxer o colchón...
- BNG: Resulta que os bloqueiros poden xestionar a cousa pública e non lles medran cornos nin cheiran a xofre! Velaí as galescolas, os centros de día, as políticas para a mocidade, as leis do hábitat... e os bailes de Anxo coas avoíñas nas festas de maiores. Por primeira vez, o nacionalismo fai campaña dende o poder, cos seus pros e contras. Desta volta non hai Prestige que esperte conciencias durmidas, nin longuísimas eras fraguianas que superar. Desta volta, o partido xógase con ases sen manga...
Que as furnas repartan sorte!
Coloreando el Paraíso

Más de 250.000 euros costará reparar las pinturas murales del nártex, la Capilla de San Juan y el Pórtico del Paraíso de la Catedral de Ourense, unas obras que darán comienzo en marzo a cargo de la Sociedade de Xestión del Xacobeo. El Pórtico del Paraíso de Ourense se esculpió en el primer tercio del siglo XIII y su autor es desconocido. Sus estatuas, tanto los profetas como el colegio apostólico, reflejan la serenidad de las imágenes de las catedrales de París y Amiens. La colocación de los 24 ancianos, que en Ourense muestran más instrumentos, recuerdan precisamente más al gótico avanzado que al románico compostelano. Las pinturas murales del nártex son, según afirma el profesor Monterroso Montero, del siglo XVIII, aunque algunos autores, como Murguía, las dataron en el ocaso del siglo XVII.
Curiosamente, la capilla de San Juan cuenta con un pozo que sirvió para suministrar agua en los asedios que sufrió la catedral (de ahí también su aspecto externo de fortaleza amurallada). Su retablo, obra de Castro Canseco, es de principios del siglo XVIII, pero está muy afectado por la humedad y los xilófagos.
Bienvenida sea pues esta iniciativa que potenciará el esplendor de un Pórtico que nada tiene que envidiar al de la Gloria. Áuria, siempre a la cabeza del glamOUR, tendrá un Pórtico en technicolor...


