LA CASCADA DE BABEL: Historia, Letras, Libros

            Volvemos estar en campaña electoral. Solemne pegada de carteis, promesas, axendas apretadísimas, promesas, viaxes, promesas, pavillóns abarrotados, promesas, bandeiras ó vento, promesas, coches con altofalantes, promesas... e unha xornada de reflexión.

            O CIS pronostica un novo bipartito, sempre e cando a participación se manteña nos niveis do 2005. Mais como o CIS está en Madrid e xa se sabe que alí “non nos entenden, non”, imos ver como está o partido neste primeiro saque:

• PP: Esperanza Aguirre pinta os beizos cun espelliño monísimo na Asamblea de Madrid ante a mirada de dous señores moi serios con pinta de espías. Mariano, como bo galego, nin sube nin baixa da escaleira. Alberto impón como cabeza de lista pola miña Áuria a un señor que tivo un despiste con Facenda (ups!). Nisto sae Baltar dicindo que nunca foi o seu candidato e pedindo á Xunta Electoral que permita utilizar papeletas de voto cunha riscadura enriba do primeiro nome... A última vez que asistín a un esperpento foi lendo a Valle-Inclán que, polo menos, era un bo literato...
• PSOE: Para que gastar cartos nunha supercampaña se podemos aproveitar o minimalismo de O Presidente? Indubidablemente, é a forza política mellor situada para rendibilizar a acción de goberno en termos electorais, pero tamén sabe que non pode quedar a durmir. Sobre todo, porque o seu compañeiro de cama tamén se ergue cedo, e non se poden conceder marxes de vantaxe. Cada un, co seu espertador na mesiña de noite... e co coitelo baixo a almofada, por se nunha destas algún dos dous se move demais e fai renxer o colchón...
• BNG: Resulta que os bloqueiros poden xestionar a cousa pública e non lles medran cornos nin cheiran a xofre! Velaí as galescolas, os centros de día, as políticas para a mocidade, as leis do hábitat... e os bailes de Anxo coas avoíñas nas festas de maiores. Por primeira vez, o nacionalismo fai campaña dende o poder, cos seus pros e contras. Desta volta non hai Prestige que esperte conciencias durmidas, nin longuísimas eras fraguianas que superar. Desta volta, o partido xógase con ases sen manga...

Que as furnas repartan sorte!