Se muestran los artículos pertenecientes a Marzo de 2009.
De mudanza en Monte Pío...

Allariz respira aire de enterro dende o 1-M... O que prometía ser unha continuación do cambio iniciado no verán de 2005, afogou case contra pronóstico. Pregúntanme os babeleiros máis novos e desilusionados qué é o que fallou. Velaquí o meu análise, persoal e polo tanto, discutible.
O pobo galego falou clariño malia o apretado duns resultados recentemente modificados co escano que o PSdG puido arrabañar grazas ao voto exterior. Eu non creo que os galegos sexamos un pobo con tendencias conservadoras, nin tampouco creo que haxa que interpretar os resultados á luz dun predominio excesivo das capas máis avellentadas da poboación en termos de peso demográfico. Tal vez por (de)formación profesional, avogo polas explicacións multicausais.
En primeiro lugar, a esquerda non soubo transmitir unha imaxe de unidade na acción de goberno, debido én parte ó feble liderado de Touriño, e en parte á excesiva blindaxe de Quintana, atrincherado na Vicepresidencia. Co paso da lexislatura, a esquerda (sinaladamente o BNG) foi perdendo a capacidade de mobilizar ó seu electorado, convencido de que o mero feito do cambio se retroalimentaría a partires da nada e se perpetuaría por si mesmo. Igual que sucede co amor, os cambios políticos poden prender a partires dunha faísca puntual, pero precisan de ilusión e confianza como alimento. Os electores necesitamos saber que seguimos a ser imprescindibles. Iso é algo que si fixo o PP, o cal pode explicar en parte o inquebrantable compromiso do seu electorado a pesares dos contínuos escándalos de corrupción que o rodean e dos dubidosos favores que lle fan "dinosaurios" coma Baltar. ¿Alguén se preocupou de lembrar que o tan traído e levado Audi A 8 presidencial é un dos tres que mercou o entón Vicepresidente Feijóo, un dos cales segue a utilizar a día de hoxe o senador Fraga en Madrid?. A todas luces, a esquerda estivo falta de reflexos.
Quizais esa mesma falta de reflexos foi a que levou aos compoñentes do bipartito a subestimar ao inimigo. Alberto Núñez Feijóo (Os Peares, Ourense, 1961) é un home novo con fama de bo xestor que, sen facer ruido, conseguiu soltar o lastre da incómoda herdanza que lle deixou o patrón en 2005. Sen negar que esta campaña electoral foi das máis suxas e rastreiras que se lembran na Galicia autonómica, a habilidade das dereitas en darlle á volta aos problemas e atacar con eles ao bipartito vén xa de lonxe... e ata o de agora, a esquerda sempre se acovarda, como paralizada por un sentimento de culpa que lle impide vender os seus logros con convicción. Quedan por diante 4 anos para facer autocrítica e dar os pasos necesarios para non repetir erros. Non quero rematar este post sen louvar a integridade do ex-presidente Touriño, que entregou á guillotina a súa cabeza en pago por arriscar e perder. Un xesto infrecuente na nosa democracia que lle honra, aínda que seguramente deberán pasar anos antes de que a Historia lle faga xustiza como xestor político. Os socialistas galegos están abrindo xa as portas da renovación. A última pregunta debería ser: despois de Quintana, qué?
Aplicando i+D a la Historia de Ourense...

Me llegan noticias de que el Concello está patrocinando una Historia Visual de Ourense que pretende darle un toque innovador a lo que se ha venido publicando hasta ahora sobre la ciudad bajo este formato. Pinta bien y parece ambicioso, esperemos que llegue a buen puerto. A la espera de concretar más datos sobre el proyecto, aprovecharé para dar unos apuntes sobre su responsable y hacer un breve recorrido sobre la producción historiográfica al respecto. Quien está llevando la idea es José Somoza Medina (Ourense, 1969), Doctor en Geografía e historia por la USC y Profesor Titular en la Universidad de León. No es un desconocido en las investigaciones sobre Áuria, pues ya ha publicado obras como Ourense, la ciudad en el tiempo y en el espacio (Universidad de León, 2002); As Lagoas, un estudio de xeografía urbana (Diputación de Ourense, 1996) o Ourense. Sociedade e Territorio, en colaboración con el actual Director Xeral de Turismo en funciónes, Rubén C. Lois (Diputación de Ourense, 1998).
El libro más reciente sobre la ciudad de As Burgas es Historia de Ourense de Marcos Valcárcel (Xerais, 2008), sintético, ameno y que, por cierto, algún día regalaré a cierto babelero forastero cuando le toque despedirse definitivamente de esta ciudad sin mar. En 2001, la archivera, bibliotecaria y académica Olga Gallego publicaba otra Historia de Ourense patrocinada también por el Concello y el Grupo Marcelo Macías. Un grupo de profesores del Campus ourensano, encabezado por Julio Prada y Jesús de Juana entre otros, publicaba hace ya más de diez años una Historia de Ourense (Vía Láctea, 1996) que yo usé bastante en mis primeros tránsitos por los caminos de la Historia. No quiero cerrar este veloz resumen sin citar una monografía, parcial pero muy interesante, de Mª Victoria Carballo-Calero: Ourense. La transformación de una ciudad (1880-1936) también con el Concello como apoyo y que recomiendo a los interesados en analizar los magníficos ejemplos de arquitectura urbana de influencia noucentista barcelonesa que tenemos en Áuria.
De nuevo, el Concello muestra su interés en divulgar la historia de la que fue en tiempos la Atenas de Galicia, y que conserva sin duda cierto poso intelectual y cultural muy importante Además, innovando. Algo que, cuando hablamos de Historia, siempre es de agradecer.


